We beginnen weer opnieuw.

Bloggen is altijd wel mijn ding geweest. Ik vind het leuk, ik zit bomvol met ideeën en schrijf graag uit wat er in me op komt. Of dat nu gaat over een bepaald iets waar ik helemaal verliefd op ben geworden, of juist iets persoonlijks wat dichter bij mijn hart ligt; schrijven is voor mij altijd een uitvlucht geweest, maar ook een hobby waar ik vrolijk van werd. Ik babbel enorm graag over de dingen die ik leuk vind en blogs zijn daar perfect voor, zo kom ik ook weer mensen tegen met dezelfde passies en interesses.

De afgelopen jaren heb ik op verschillende websites een blog bijgehouden, vooral op internationale websites. Oh, de tijden van LiveJournal. Ik praat nog met zó veel mensen die ik daar heb leren kennen dankzij gedeelde interesses, vooral muziek. Maar ondanks het plezier wat ik er in had, begon ik te merken dat mijn favoriete websites begonnen uit te sterven. Sociale media werd populairder en lappen met tekst maakten plaats voor kort maar krachtig. Begrijp me niet verkeerd, ik ben daar zelf ook vrolijk in mee gegaan. Vooral Twitter gebruik ik dagelijks en ik vind het allemaal super handig. En toch, ook al kan ik 50 tweets achter elkaar schrijven met daarin het hele verhaal dat ik wil vertellen, voelt het niet hetzelfde.

Ik mistte het bloggen. Ik mistte het openen van een website, het dichtstbijzijnde schrijf-knopje aanklikken en typen maar. En ik mistte het vervolgens overlezen en denken “oh nee, dit is veel te lang…” Maar goed, dat past bij me. Nou en als het wat te lang wordt. Nou en als ik teveel praat. Dat maakt allemaal niets uit, want aan het einde van het bericht, voel ik me opgelucht en tevreden.

Maar goed. Zoals je misschien wel kan merken, ben ik een kei in het afdwalen. Om even verder te gaan.

Een tijd geleden ben ik een blog gestart op WordPress, namelijk onder de domeinnaam catlining. Ik was voor een tijd dik tevreden met deze blog. Ik heb hierdoor veel leuke blogs gevonden en gevolgd en had ook veel plezier in het schrijven voor deze blog. Maar… Ik ben een perfectionist. En dan zo’n vervelende: ik ben een sentimentele perfectionist. Als ik iets wil ga doen, dan wil ik het goed doen; maar daar komt dan wel bij dat ik, wanneer ik het roer omgooi, liever helemaal opnieuw begin dan oude dingen ga aanpassen. Want oh, oh! Wat nu als ik iets verwijder of wijzig waar ik later spijt van ga krijgen? Wat nu als ik het enorm verknal? Je kent het wel. Dus ja, hoe blij ik ook was met mijn oude blog, er was iets aan het kriebelen wat er maar op één manier uit kon komen: door het starten van een nieuwe blog.

En toen waren we hier. Een nieuw begin, een leeg blad, een goede start om ook mezelf tevreden en gemotiveerd te houden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s